به قلم مدیر مسئول

هزینه‌ای که ترامپ در انتخابات میان دوره‌ای باید بپردازد

او برای آغاز این جنگ از کنگره مجوز نگرفت

مهاباد/بالویز/مقاله/ وعده‌های مکرر دونالد ترامپ درباره پایان جنگ با ایران تاکنون محقق نشده‌است.

افزایش قیمت‌ها و نارضایتی گسترده مردم آمریکا از این درگیری، در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای به چالشی بزرگ برای حزب جمهوری‌خواه علی الخصوص ترامپ تبدیل شده‌است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، بارها ادعا کرده‌است که جنگ با ایران به زودی به پایان می‌رسد؛ وعده‌ای که در ماه‌های گذشته چندین بار تکرار شد. با این حال، پایان این درگیری پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای فرا نرسیده‌است و اکنون حزب جمهوری‌خواه بیشترین هزینه سیاسی این وضعیت را می‌پردازد.

اگر جمهوری‌خواهان در انتخابات روز سه‌شنبه با شکست سنگینی مواجه شوند، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که افزایش قیمت‌ها یکی از دلایل اصلی آن خواهد بود. نقش جنگ علیه ایران در رشد هزینه‌های زندگی اکنون بیش از پیش برجسته شده‌است.

نتایج نظرسنجی اخیر روزنامه نیویورک تایمز و مؤسسه سیِنا نشان می‌دهد که ۶۵ درصد از رأی‌دهندگان از عملکرد ترامپ در مدیریت جنگ علیه ایران ناراضی هستند. همچنین، نزدیک به ۷۵ درصد از شهروندان آمریکایی از نحوه مدیریت قیمت بنزین ابراز نارضایتی کرده‌اند. این دو موضوع پیوندی تنگاتنگ با یکدیگر دارند.

با توجه به خطرات سیاسی این وضعیت، پافشاری ترامپ بر ادامه جنگ بسیار قابل توجه است؛ البته اگر دوره کوتاه اجرای تفاهم‌نامه بی‌سرانجام را کنار بگذاریم.

جورج اورول در جایی گفته‌است که سریع‌ترین راه برای پایان دادن به یک جنگ، شکست خوردن در آن است. اما ترامپ تمایلی نداشته است که شکست راهبردی را به عنوان راه خروج از این درگیری بپذیرد. با این حال، این تصمیم از خسارت‌های سیاسی جنگ نمی‌کاهد.

اگر این جنگ به اندازه‌ای که ابتدا وعده داده شده‌بود کوتاه بود، یا بدون تحمیل هزینه‌های محسوس به مردم ادامه پیدا می‌کرد، احتمالاً بیشتر مردم چندان به آن اهمیت نمی‌دادند. آنچه اکنون به یک عامل تعیین‌کننده تبدیل‌شده، ترکیب یک جنگ طولانی‌مدت با افزایش چشمگیر قیمت‌هاست.

افزون بر این، نحوه برخورد ترامپ با این موضوع و لحن آمرانه او، بر نارضایتی‌ها افزوده‌است. او برای آغاز این جنگ از کنگره مجوز نگرفت و پیش از شروع آن نیز تلاشی جدی برای اقناع افکار عمومی نکرد. او این تصور را ایجاد کرده است که کل عملیات صرفاً به تصمیم و خواست شخصی خودش بستگی دارد.

برخی ناظران این جنگ را با درگیری‌های دوران جورج دبلیو بوش مقایسه کرده‌اند، اما تفاوت اساسی میان آن‌ها وجود دارد. بوش برای آغاز جنگ به کنگره مراجعه کرد و زمانی که قانون‌گذاران مجوز صادر کردند، این اقدام از اجماع ملی برخوردار بود؛ هرچند آن اجماع به سرعت از بین رفت.

در این مدت تلاش‌های مستمری برای به حاشیه بردن پاسخگویی عمومی انجام شده‌است. جمهوری‌خواهان تلاش کرده‌اند استدلال کنند که آنچه در جریان است اساساً جنگ محسوب نمی‌شود.

ترامپ نیز مدعی شده‌است که ازسرگیری یک کارزار گسترده جدید تنها پس از انتخابات انجام خواهد شد؛ اقدامی که با هدف دور نگه داشتن مسئله ایران از کانون توجه رأی‌دهندگان صورت می‌گیرد.

مهاباد/بالویز/۱۴۰۵/۰۸/۱۰-۰۰:۴۸:۳۲/خبر26740/ ی ۱۸۰۷/